De maatschappij, dat ben jij!

Het forum bedoeld voor serieuzere zaken.
Niet serieuze zaken gaan zo "Algemeen Gebabbel" in!
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Pien
Postmaniak
Berichten: 7147
Lid geworden op: 09-07-05 20:48

De maatschappij, dat ben jij!

Bericht door Pien » 21-06-08 21:58

Als we het hebben over aanpassen dan hebben we het over de maatschappij. De mensen samen met de nadruk op hun onderlinge omgang. Iedereen is anders. Iedereen is apart, uniek, buitengewoon, bijzonder, vreemd, exceptioneel, origineel, excentriek en singulier. En allemaal zijn we mooi op onze eigen manier. Ik vind het altijd zo wonderlijk om te zien hoe ieder bewustzijn worstelt met zijn of haar eigen identiteit. Zijn we niet allemaal zoals een kameleon? We passen ons immers gewoon aan indien we lang genoeg beïnvloed worden. Ik durf zelfs te beweren dat iedereen ‘is’ en pas iemand ‘wordt’ in de aanwezigheid van een iets of een ander. De laatste tijd is het nogal een trend om jezelf, en totaal onbevooroordeeld te zijn. Je bent namelijk pas stoer als je niét bij een stereotype groep hoort. Echter wordt dit aantal mensen met deze gedachten zo groot dat er vanzelf weer een nieuwe subcultuur ontstaat. Ironisch, niet? Maar als we ons continu aanpassen, wie zijn wij dan eigenlijk werkelijk? Lijdt de gehele wereld niet aan een stiekeme schizofrenie?
Waarom onderdrukken mensen zo vaak hun eigen ‘ik’ ten voordele van hun imago of stijl? Waarom vervangen mensen hun eigen ideeën en inspiratie voor de meest gangbare ideeën? Het meest voor de hand liggende antwoord is uiteraard: ‘omdat anderen dit doen’.
Socialisatie. Dit geeft ons een leidraad. De mens heeft een diepe behoefte, -en dat is ook een noodzaak denk ik- aan verbondenheid met anderen. Naar mijn inzien is het leven ook evenwicht zoeken tussen ‘ik’ en ‘anderen’ en tevens met dit evenwicht samenwerking en verbondenheid. Waarschijnlijk zullen de meeste mensen die dit lezen het met me eens zijn. Nu vind ik het wel vreemd dat als er iemand eindelijk zo dapper is om in alle oprechtheid zichzelf kwetsbaar op te stellen, in de zin van mensen in hun waarde laten maar uit te komen voor een andere gedachten of handeling, die dusdanig ‘anders’ is dan gewoon, dat wij als maatschappij op deze persoon de stempel ‘raar’ drukken en hem waarschijnlijk buiten zullen sluiten.

Dus..
Zullen we hier maar eens met z’n allen verandering in brengen?
Om de spits af te bijten: Ik hou van pindakaas met hagelslag op mijn brood, ik peuter af en toe in mijn neus, ik heb ontiegelijk veel zin om gewoon eens een keer op straat vanuit het niets in een lachbui te vallen en ongegeneerd te schateren, ik vind het heerlijk om in mijn ondergoed door huis te banjeren, tijdens horrorfilms ben ik écht bang en kan ik in mijn broek plassen van angst, ik lach om mijn eigen grapjes, ik huil van ontroering, zoenen vind ik niet zo lekker, ik eet graag met mijn handen, niet alleen friet. ook vlees en boontjes >natuurlijk geen rodekool of spaghetti want dat werkt niet :') <, ik sabbel op mijn vingertoppen als ik heb gesport want dat is zo lekker zout, ik ben regelmatig aan het piekeren over dat mijn borsten te klein zijn :') , ik ben een meisje dat van gamen houdt EN ik voer hele gesprekken hardop tegen mezelf.
Zo, nu jullie.

Afbeelding

Florence
Postmaniak
Berichten: 10901
Lid geworden op: 05-11-07 23:15

Bericht door Florence » 22-06-08 03:25

Je hebt het al vaak genoeg gehoord, maar toch wil ik het ook graag zeggen; je schrijft echt zo ontzettend goed! En het komt niet zomaar ergens vandaan, want ik heb stiekem ook op je moeders hyves gekeken en zag dat zij ook mooie blogs had staan!

Mijn rariteiten, hoewel IK ze lekker niet raar vind, zijn:
- wanneer ik in de spiegel kijk moet ik altijd een gekke bek trekken, maar wel eentje waarbij ik m'n tanden kan zien,
- wanneer ik zie dat iemand een coole foto heeft op hyves, ga ik alles proberen uit te vinden over die persoon, en wil ik ook zo'n foto,
- ik slaap nog steeds met mijn knuffel, maar ik kan best zonder mits ik weet waar ie ligt wanneer ie niet naast me ligt,
- ook ik zit wel eens in m'n neus, en ook ik krab weleens aan m'n kont, maar wel altijd wanneer ik zeker weet dat niemand kijkt,
- ik neem heel snel stopwoorden over van anderen,
- sinds ik weet dat ik m'n hoofdhuid kan bewegen is dat een tik geworden (en dat klinkt echt heel vies trouwens),
- &ik wil altijd mensen helpen, ook al hebben ze geen hulp gevraagd, en achteraf ben ik altijd heel trots op mezelf.

Gebruikersavatar
pietvanvliet
Beheerder
Beheerder
Berichten: 7867
Lid geworden op: 20-10-02 16:09
Locatie: Het niets

Bericht door pietvanvliet » 22-06-08 10:35

SEM schreef:Je hebt het al vaak genoeg gehoord, maar toch wil ik het ook graag zeggen; je schrijft echt zo ontzettend goed!


Persoonlijk vind ik het nogal mee vallen. Wat is er mis met een alinea?

Nenaah schreef:Als we het hebben over aanpassen dan hebben we het over de maatschappij.

Oneens. We hebben het over een minderheid die zich moet vervoegen naar de meerderheid. De maatschappij past zich niet aan, de mensen passen zich aan aan de maatschappij.

De mensen samen met de nadruk op hun onderlinge omgang. Iedereen is anders. Iedereen is apart, uniek, buitengewoon, bijzonder, vreemd, exceptioneel, origineel, excentriek en singulier. En allemaal zijn we mooi op onze eigen manier. Ik vind het altijd zo wonderlijk om te zien hoe ieder bewustzijn worstelt met zijn of haar eigen identiteit.

Worstelt 'iedereen' met zijn identiteit, of worstelt 'iedereen' met de vraag hoe zijn identiteit het meest eenvoudig wordt geaccepteerd door anderen?

Als je bij een groep wilt horen, zul je je moeten conformeren aan de regels van die groep. Als die regels conflicteren met je identiteit zul je je moeten afvragen of je wel bij die groep wilt horen of dat je wil aanpassen.


Zijn we niet allemaal zoals een kameleon? We passen ons immers gewoon aan indien we lang genoeg beïnvloed worden.

In feite wel, ware het niet dat ik denk dat menen zich aanpassen als ze zich maar lang genoeg láten beïnvloeden.

Ik durf zelfs te beweren dat iedereen ‘is’ en pas iemand ‘wordt’ in de aanwezigheid van een iets of een ander.

Sartre met een twist?

De laatste tijd is het nogal een trend om jezelf, en totaal onbevooroordeeld te zijn. Je bent namelijk pas stoer als je niét bij een stereotype groep hoort. Echter wordt dit aantal mensen met deze gedachten zo groot dat er vanzelf weer een nieuwe subcultuur ontstaat. Ironisch, niet?

Misschien. Iedere generatie zet zich af tegen de vorige. Dat is 'altijd' zo geweest en zal ook 'altijd' zo blijven. Ondanks het feit dat ik met je eens ben dat individuen zich laten beïnvloeden door de omgeving (en de sociale mens kan zich daar in principe niet aan onttrekken), denk ik niet dat deze 'trend' nieuw is.

Ten eerste bestaat ie al een jaartje of tien, want of je het nu alto of ''kijk mij eens enorm mezelf zijn' noemt, inhoudelijk verschilt er weinig. Je zou het zelfs kunnen doortrekken tot de hippies of de rock 'n' roll.

Ten tweede denk ik niet dat de drang om je te onderscheiden aan trends onderhevig is. 'Iedereen' beklimt de berg en hoop ooit aan de top te komen en van het uitzicht te genieten. Uit ervaring kan ik je melden dat er nogal weinig plek is op een bergtop.


Maar als we ons continu aanpassen, wie zijn wij dan eigenlijk werkelijk? Lijdt de gehele wereld niet aan een stiekeme schizofrenie?

Sociale schizofrenie misschien?

Waarom onderdrukken mensen zo vaak hun eigen ‘ik’ ten voordele van hun imago of stijl?

Omdat hun eigen ik niet door de maatschappij geaccepteerd wordt?
Je moet die jongens van Martijn eens vragen of ze goede ervaringen hebben met het uiten van hun eigen ik, om maar eens een extreem voorbeeld te noemen. Of kaalkopjes uit venray, die maken mainstream ook veel vrienden.

Waarom vervangen mensen hun eigen ideeën en inspiratie voor de meest gangbare ideeën? Het meest voor de hand liggende antwoord is uiteraard: ‘omdat anderen dit doen’.

Nee, omdat de algemeen geaccepteerde mening veilig is. Algemeen geaccepteerd wil niet anders zeggen dan dat de meerderheid deze mening onderschrijft. Als je de meerderheid achter je hebt, hoef je je a) geen zorgen te maken dat je nergens bij hoort en b) niet bang te zijn voor minderheden met een afwijkende mening.

Socialisatie. Dit geeft ons een leidraad. De mens heeft een diepe behoefte, -en dat is ook een noodzaak denk ik- aan verbondenheid met anderen. Naar mijn inzien is het leven ook evenwicht zoeken tussen ‘ik’ en ‘anderen’ en tevens met dit evenwicht samenwerking en verbondenheid.
De socialae mens heeft behoefte aan intermenselijk contact. Het zou raar zijn als de mens zich dan niet sociaal zou kunnen (laten) vormen.

Waarschijnlijk zullen de meeste mensen die dit lezen het met me eens zijn. Nu vind ik het wel vreemd dat als er iemand eindelijk zo dapper is om in alle oprechtheid zichzelf kwetsbaar op te stellen, in de zin van mensen in hun waarde laten maar uit te komen voor een andere gedachten of handeling, die dusdanig ‘anders’ is dan gewoon, dat wij als maatschappij op deze persoon de stempel ‘raar’ drukken en hem waarschijnlijk buiten zullen sluiten.

Dat is niet raar hoor. Jezelf oprecht en kwetsbaar opstellen is niet alleen afwijkend van het veilige conformeren aan de heersende mening, het is ook een tikje naïef. Jammer eigenlijk.

Als jij jezelf kwetsbaar opstelt betekent dat dat een ander over jouw rug aanzien kan verwerven ten opzichte van de andere. Eigenlijk zijn we gewoon apen die allemaal heel graag boven op de rots willen zitten. Zoals gezegd is daar nogal weinig plek en zul je de competitie moeten uitschakelen. Jezelf kwetsbaar opstellen in een heersende mening van 'winnen' is niet slim. Je plaatst jezelf dan nadrukkelijk buiten de grote groep en dat wilde je juist voorkomen door je aan de heersende mening te conformeren.

Pas als 'echtheid' de waarde en jezelf kwetsbaar opstellen de norm is, kun je dit vrij gemakkelijk doen. TELEAC heeft ooit eens een bandje gemaakt van een AA-bijeenkomst*. Buiten die bijeenkomst zul je een alcoholist (bijna) nooit in het openbaar horen zeggen: "Ik heb een drankprobleem". Dat staat zwak.

Tijdens een AA-bijeenkomst hoor je die zin ineens opvallend vaak terugkeren.

Dus..
Zullen we hier maar eens met z’n allen verandering in brengen?

Door een nieuwe groep te beginnen die echtheid als centrale waarde hanteert?

Mooi idee, ik wens je succes de komende 20 jaar. Dat klinkt gemener dan dat ik bedoel, maar je snapt mijn punt vast.

En dan ga ik je nu even plagen, kun je vast wel tegen
Om de spits af te bijten: Ik hou van pindakaas met hagelslag op mijn brood,

Als je nou pindakaas met suiker neemt, heb je al een hoop Amsterdammers mee.

ik peuter af en toe in mijn neus,

Filerijders

ik heb ontiegelijk veel zin om gewoon eens een keer op straat vanuit het niets in een lachbui te vallen en ongegeneerd te schateren,

Stadsbewoners (want bij ons kan het gewoon)

ik vind het heerlijk om in mijn ondergoed door huis te banjeren,

Mannen.

tijdens horrorfilms ben ik écht bang en kan ik in mijn broek plassen van angst,

Vrouwen.

ik lach om mijn eigen grapjes,

Mannen, ondergetekende incluis.

ik huil van ontroering,

Vrouwen en mannen met de ballen om het toe te geven.

zoenen vind ik niet zo lekker,

mensen met smetvrees?

ik eet graag met mijn handen, niet alleen friet. ook vlees en boontjes

Bourgondiërs

ik sabbel op mijn vingertoppen als ik heb gesport want dat is zo lekker zout,

Die is tamelijk uniek.

ik ben regelmatig aan het piekeren over dat mijn borsten te klein zijn :') ,

Vrouwen (en als je borsten vervangt door penis: mannen)

ik ben een [s]meisje[/s] jongen dat van gamen houdt EN ik voer hele gesprekken hardop tegen mezelf.

Want ik wil ook een eigen subgroep! Kijk mij eens uniek zijn! ReWgEnBoOwGjÛh!

Zo, nu jullie.

Per saldo heb je dus een potentieel grote groep mensen die eigenlijk allemaal uniek willen zijn, maar zich gevangen voelen in het keurslijf van de samenleving. Als individu kun je kiezen: ben ik ervoor of ben ik ertegen.

Als je ervoor bent, conformeer je aan de mening. Als je er tegen bent, begin je eigen groep en zorg dat die groep vrij groot wordt. In dat laatste geval neemt de omvang ineens enorm toe.

En als u me nu excuseert, ik ga even een ruitjesbroek kopen en regenboogjes tekenen! Wanneer begint die groep van jou eigenlijk? ik vind m leuk :)
Later is allang begonnen.
_________________
One day I'll raise again, and write something eternal then

Sander

Bericht door Sander » 13-07-08 12:36

Nenaah schrijft leuk, maar zoals toen ik hier nog niet weg was en dus wel meer @ SSS postte, ben ik het weer helemaal eensch met PvV.

Wat een genie is dat toch, die Piet. O+

Even OT: Je verwoordt jezelf goed, en je standpunt "Ik durf zelfs te beweren dat iedereen ‘is’ en pas iemand ‘wordt’ in de aanwezigheid van een iets of een ander." is ronduit waar, ik zal 'm in ieder geval steunen, MAAARRRRRRRRRRR. Het hele zoeken naar een scheidingslijn tussen individuele acties en leven voor een groep is niet zo duidelijk als jij 'm wilt schetsen. Sterker nog. Het leven voor een groep is uiteindelijk terug te brengen naar individuele actie. Groepsgedrag vertonen is namelijk een karaktereigenschap en karakter is...... juist! Individueel. Een mooier verschijnsel, wat jij maar heel even aanhaalde met de zin die ik citeer is: hoe vast ligt je karakter? Als jij volledig achter je eigen standpunt staat zeg je hetzelfde als ik: de mens heeft een bepaalde verzameling karaktereigenschappen, maar is pragmatisch genoeg om per situatie te bekijken welke zij wel of niet uit binnen dat scenario. Ik denk dat dat zo is. Daarom is het ook niet mogelijk jezelf te leren kennen: geen situatie is volledig identiek, of, iets genuanceerder: de kans dat je twee maal in je leven een situatie tegenkomt die absoluut identiek is aan een voorgaande, is uiterst gering. Eigenlijk is het vraagstuk "hoe ga ik reageren/mezelf gedragen in de situatie die komt" een vraagstuk wat je eigenlijk niet kunt oplossen, en tot een goed einde probeert te brengen omdat je wel bepaalde richtlijnen hebt weten op te bouwen uit ervaringen uit het verleden. In het verleden behaalde resultaten bieden dus geen garantie, maar ze helpen wel.

Soms faal je. Soms maak je een grapje dat ongelofelijk fout overkomt, of lach je om iets terwijl er een partij is in die situatie die daar absoluut niet de lol van kan inzien. We blijven immers allemaal individueel, uiteindelijk.

Dus de maatschappij, dat ben ik niet, dat zijn wij.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast