Cultuurkloof.

Het forum bedoeld voor serieuzere zaken.
Niet serieuze zaken gaan zo "Algemeen Gebabbel" in!
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Satine
Postmaniak
Berichten: 12146
Lid geworden op: 04-05-03 23:17
Locatie: Enschede

Cultuurkloof.

Bericht door Satine » 18-02-07 03:04

Deze topic omdat het iets is waarmee ik ben opgegroeid en wat me tot op de dag van vandaag bezighoudt.

Geboren en opgegroeid in Nederland, Turkse van oorsprong. Een Turkse Nederlandse? Een Nederlandse Turkse? Ik weet het niet. Van allebei, alsjeblieft. Mijn ouders zijn zo'n 30 jaar in Nederland en ik ben ze voor eeuwig dankbaar dat ze de taal hebben geleerd, zich hebben gemengd in de samenleving en ook veel Nederlandse vrienden en kennissen hebben. Integratie geslaagd! ;) Daar ben ik heel blij mee, maar ook belangrijk is dat ze bij dit alles hun eigen normen en waarden, laten we zeggen hun cultuur en oorsprong, ook hebben meegenomen. Dat hoort bij ze, dat siert ze.

En dan toch. Hun kinderen hebben ze opgevoed in deze samenleving, naar hun beste weten en kunnen, maar dit heeft niet kunnen voorkomen dat ik vaak het gevoel heb dat ik tussen twee culturen in leef. Datzelfde geldt voor mijn ouders - maar vooral voor mijn vader. Hij is en blijft de ouderwetse (Turkse) vader die hij is.

Dochterlief Basak mag een vriendje hebben, maar liever vertel ik dat niet aan anderen, wat zou 'men' er wel niet van zeggen? ('men' = de Turkse gemeenschap).
Dochterlief Basak mag uit, maar liever hou ik vertel ik dat niet aan anderen, want wat zou men...
Hetzelfde verhaal.

Hij leeft tussen twee culturen in. Dit heeft zo ook zijn invloed gehad in de opvoeding en behandeling van mijn broer en mij. Hoeveel mijn vader het ook ontkent, hij heeft mijn broer en mij altijd anders behandeld in alle opzichten. Hij is een jongen, ik ben een meisje. Hij ontkent dit in alle talen, we hebben er dan ook van tijd tot tijd felle discussies over.

Baris (mijn broer) komt met de mededeling dat hij een vriendin heeft en dat ze het daaropvolgende weekend langskomen. En blijven slapen. In dezelfde kamer. Geen probleem, kom maar joh!
Zodra ik, Basak met de mededeling kom dat ik een vriend heb, negeert hij me dagenlang. Zodra hij het kind of geaccepteerd heeft, mag het vriendje in kwestie langskomen, maar.. blijven slapen? Tv kijken, samen, alleen, in mijn slaapkamer? Uit den boze.

Hij meet met twee maten. Met mijn moeder heb ik het hier ook vaak over gehad, en zij weet het ook dondersgoed, maar sust me met 'hij heeft het ook niet makkelijk, vergeet dat niet. Zijn kinderen opvoeden in een vreemd land, met het oog van de Turkse gemeenschap op zich.' Waarom is die gemeenschap zo belangrijk? Wat maakt het uit wat men zou zeggen? Waarom krijg ik niet diezelfde behandeling als mijn broer? Ik dacht dat je het beste uit beide culturen had weten te combineren tot een geheel, pap.

Heel moeilijk. Ik snap best dat het leven tussen twee culturen zo moeilijkheden met zich meebrengt, maar.. waar leg je de grens? Waar leg je de grens om je zoon anders te behandelen dan je dochter?
De dochter is de eer van de familie in onze cultuur. Haar maagdelijkheid, met name. Nou pap ehm, sorry dat ik je eer heb geschaad. Dat weet je niet, maar dat heb ik wel. Wat zou je doen als je het zou weten?

Misschien dat ik dit later nog aanvul, of misschien haal ik dit later wel in z'n geheel weg, maar.. moeilijk op den top. Ik kan er niets tegen doen, ik wil mijn leven leven zoals ik dat wil, zonder de gedachten mijn vaders 'eer' te schaden, of steeds te moeten denken wat men ervan zou denken. Verdomme pap, nu heb je mij er ook mee besmet.
Laatst gewijzigd door Satine op 21-04-07 17:52, 1 keer totaal gewijzigd.
Dit hart is even lam geslagen, maar nog niet van steen.

Gebruikersavatar
Arie
Postmaniak
Berichten: 18457
Lid geworden op: 12-09-03 16:24
Locatie: Rotterdam
Geslacht:

Bericht door Arie » 18-02-07 21:47

Dit hoor ik vaker.
Ik zit zelf in een multi-culti klas en de Turkse meisjes hebben allen een vriend, maar oh wee, als die ouders er achter zouden komen... bij Marokkaanse trouwens nog erger.

Maar als je nu gewoon in termen gaat denken van "beter vertel ik dit niet" en gewoon de dingen niet aan je vader verteld die hem niet tevreden doen stellen? Of is dit juist wat het probleem is? Dat dat het moeilijk voor je maakt?

Gebruikersavatar
pink-lemonade
Postmaniak
Berichten: 4820
Lid geworden op: 15-06-06 12:39

Bericht door pink-lemonade » 18-02-07 22:41

Mijn zus heeft een turkse vriend en ze mag daar niet thuiskomen, en dat vind ze ook niet echt erg ofzo :p. Maar zijn zus had ook een vriend en die mocht na 4 jaar pas thuiskomen.

Dus volgens mij heb je het nog goed getroffen dat je vriendje wel thuis mag komen :).
Discontent is the first necessity of progress.

Gebruikersavatar
Mrs-BlackMore
Postmaniak
Berichten: 7052
Lid geworden op: 08-10-03 14:37
Locatie: Axel
Contacteer:

Bericht door Mrs-BlackMore » 19-02-07 15:19

Een vriendin van mij is ook Turks, en die mag dus ook geen vriendje, maar ze houdt zich er wel gewoon aan.
Tell me how it feels to be, the one who turns the knife inside of me..

Gebruikersavatar
Satine
Postmaniak
Berichten: 12146
Lid geworden op: 04-05-03 23:17
Locatie: Enschede

Bericht door Satine » 19-02-07 18:00

Liljun schreef:Dit hoor ik vaker.
Ik zit zelf in een multi-culti klas en de Turkse meisjes hebben allen een vriend, maar oh wee, als die ouders er achter zouden komen... bij Marokkaanse trouwens nog erger.

Maar als je nu gewoon in termen gaat denken van "beter vertel ik dit niet" en gewoon de dingen niet aan je vader verteld die hem niet tevreden doen stellen? Of is dit juist wat het probleem is? Dat dat het moeilijk voor je maakt?


Precies, dat maakt het moeilijk. Nog moeilijker vind ik het om hierdoor het gevoel te hebben tussen twee culturen in te leven. Aan de ene kant is hij toegeeflijk ('Ga lekker uit met je vrienden, even lekker ontspannen'), maar aan de andere kant hoeft niemand ervan te weten.
En ik vind het moeilijk omdat ik juist het gevoel heb dat ik mijn ouders alles moet kunnen vertellen. Nou ja, niet dat ik ze alles wíl vertellen, maar het gaat om het idee. Zo wil ik het iig later wél met mijn eigen kinderen.
Dit hart is even lam geslagen, maar nog niet van steen.

Gebruikersavatar
Satine
Postmaniak
Berichten: 12146
Lid geworden op: 04-05-03 23:17
Locatie: Enschede

Bericht door Satine » 19-02-07 18:03

Kontje schreef:Mijn zus heeft een turkse vriend en ze mag daar niet thuiskomen, en dat vind ze ook niet echt erg ofzo :p. Maar zijn zus had ook een vriend en die mocht na 4 jaar pas thuiskomen.

Dus volgens mij heb je het nog goed getroffen dat je vriendje wel thuis mag komen :).


Het mogen hebben van een vriendje is niet de hoofdzaak.
Ik wil dat pap ophoudt met het meten met twee maten.
Dit hart is even lam geslagen, maar nog niet van steen.

Gebruikersavatar
Pompoen
Newbee!
Berichten: 164
Lid geworden op: 17-07-05 18:24

Bericht door Pompoen » 11-03-07 00:51

Ik ben ook turks en van mijn vader mag ik echt geen vriendje! En van mijn moeder ook niet dus eigenlijk dwingen ze mij om van alles stiekem te doen. Gelukkig mag ik wel uitgaan maar dat wil ik niet. Soms is het wel leuk om naar een concertje te gaan maar toch blijf ik liever thuis.

En wat "men" denkt vindt mijn vader ok heel belangrijk. Hij wordt dan ook boos als ik zeg dat hij de rest maar moet negeren en moet genieten van zijn leven ipv te stressen over wat andere turken over ons denken.

Maar gelukkig snapt mijn moeder mij wel. En van haar mag ik me ook kleden hoe ik wil als het maar niet te "open" is.

Gebruikersavatar
Satine
Postmaniak
Berichten: 12146
Lid geworden op: 04-05-03 23:17
Locatie: Enschede

Bericht door Satine » 11-03-07 10:54

FREAKSHOW schreef:Ik ben ook turks en van mijn vader mag ik echt geen vriendje! En van mijn moeder ook niet dus eigenlijk dwingen ze mij om van alles stiekem te doen. Gelukkig mag ik wel uitgaan maar dat wil ik niet. Soms is het wel leuk om naar een concertje te gaan maar toch blijf ik liever thuis.

En wat "men" denkt vindt mijn vader ok heel belangrijk. Hij wordt dan ook boos als ik zeg dat hij de rest maar moet negeren en moet genieten van zijn leven ipv te stressen over wat andere turken over ons denken.

Maar gelukkig snapt mijn moeder mij wel. En van haar mag ik me ook kleden hoe ik wil als het maar niet te "open" is.



Kijk, dat zeg ik nu dus ook altijd tegen pap. Negeer die 'men' nu gewoon eens, wat wil JIJ? Wat vind JIJ belangrijk?
Mam is wat dat betreft ook heel relaxed, die denkt er eigenlijk precies hetzelfde over als ik, maar ze staat gewoon tussen twee vuren.

Fijn dat je een reactie gaf trouwens, altijd een opluchting om ergens een 'lotgenoot' te treffen, haha! :')
Dit hart is even lam geslagen, maar nog niet van steen.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast